درد ساق پا 2

مبحث دوم:
دردهای قدامی ساق پا (Shin splint) چیست؟ علت بروز آن كدام است؟ درمان آن چگونه است؟
مقدمه:
یكی از آسیب های مزمن ورزشی اندام تحتانی، كه ورزشكاران آن را به صورت دردهای جلوی ساق پا احساس می كنند، شین اسپلینت (Shin splint) است. این آسیب اغلب در بازیكنانی دیده می شود كه روی زمین های سخت یا با كفش های نامناسب تمرین می كنند. شین اسپلینت واژه ای است كه به صورت كلی برای توصیف دردهای قسمت قدامی ساق پا بكار میرود.
Shin splints چیست؟
گرچه شین اسپلینت واژه ای است كه برای توصیف بسیاری از دردهای قدامی ساق پا بكار می رود، اما غالبا از این واژه برای نامیدن سندرومی موسوم به ( MTSS) Medial Tibial Stress Syndrome استفاده می شود.شایان ذكر است كه شین اسپلینت دارای اواع مختلفی می باشد. ساق پا علاوه بر دو استخوان تی بیا و فی بولا، دارای عضلات و تاندون های مختلفی است كه از روی یكدیگر عبور نموده و ساختار پیچیده ای را در این ناحیه بوجود می اورند كه شامل كمپارتمانت های متعددی می باشند.
عضلات ناحیه ساق به دلیل چسبندگی به استخوان های تی بیا و فی بولا هنگامی كه بیش از اندازه بكار گرفته می شوند به دلیل اعمال كشش زیاد روی استخوان های تی بیا و فی بولا موجب بروز درد در ناحیه ساق می گردند. بدین جهت می توان شین-اسپلینت را نوعی آسیب ناشی از استعمال مفرط هم دانست.
در شین اسپلینت درد معمولا در جلوی قسمت تحتانی ساق پا و نزدیك مچ و یا در قسمت داخلی ساق و گاه در خارج آن رخ می دهد و اغلب در نتیجه خستگی و تروماهای مكرر به تاندون عضلانی است كه به استخوان تی بیا اتصال پیدا می كنند. بدیهی است كه عضلات ساق برای حفظ پایداری و استابیلیتی مفاصل پا، مچ پا و نیز وضعیت ساق در حین حركات مختلف ورزشی نیرو های بسیار زیادی را روی استخوان تی بیا اعمال می كنند كه این امر گاه موجب بروز پارگی های میكروسكوپیك و Partial در تاندون عضلات ساق می گردد و در برخی موارد التهاب پریوست را نیز در پی دارد. شایان ذكر است غالبا در دوندگان مشاهده می شود.

علل بروز Shin splint
بطور كلی علل بروز شین اسپلینت را می توان به دو گروه اصلی طبقه بندی نمود:
Overload or Training Earroes-1
Biomechanical Inefficiencies-2

اعمال لودهای بسیار زیاد و خطاهای تمرینی) Overload or Training Earroes)
شین اسپیلنت اغلب در ورزش هایی كه توام با فعالیت های شدید با تحمل وزن و دویدن است مشاهده می گردد. البته ورزش-های مزبور به تنهایی موجب بروز این عارضه نمی گردد بلكه نیروهای ناگهانی ناشی از برخورد شدید پا با سطح زمین-(Impact Force)، شوك های ناشی از پریدن روی سطوح سخت، تغییر جهت های ناگهانی در حین فعالیت های ورزشی و ... در ایجاد عارضه مزبور دخالت دارد. از سوی دیگر، ورزش مفرط نیز موجب overloading و خستگی زیاد عضلات و تاندون های ساق پا گشته كه این امر از توانایی عضلات مذكور برای جذب نیروهای وارده بر ناحیه ساق می كاهد.

برخی از ریسک فاكتورهای ناشی از اعمال لودهای بسیار زیاد و خطاهای تمرینی در شین اسپلینت عبارتند از:
تمرین بیش از حد، افزایش ناگهانی مدت، شدت و سرعت تمرینات، روش های نادرست دویدن، تمرینات كششی نادرست، گرم-كردن ناكافی بدن، دویدن، پریدن و با هرگونه فعالیت ورزشی بر روی سطح سخت، دویدن در سراشیبی ها یا سربالایی ها، ورزش روی زمین های ناهموار،كفش نامناسب ورزشی و ...

اختلالات بیومكانیكی Biomechanical Inefficiencies
مهمترین اختلالات بیومكانیكی كه در بروز شین اسپیلنت در ورزشكاران تاثیر دارد، صافی كف پا یا over-pronation می باشد. صافی كف پا موجب چرخش بیش از حد پا به سمت داخل گردیده كه این امر چرخش تی بیا و كشیدگی بیش از حد عضلات ساق پا را به دنبال خواهد داشت.
از دیگر علل بیومكانیكی موثر در بروز شین اسپلینت می توان به موارد ذیل اشاره كرد:
over supination، بیومكانیك نادرست دویدن، سفتی و stiffness عضلات ساق پا، دویدن با تمایل تنه به جلو، دویدن با تمایل تنه به عقب، دویدن در حالی كه انگشتان پا متمایل به خارج باشند، فرود روی قسمت توپی پا (Ball of foot) و ...

سایر علل درد قدامی ساق پا:
1- افزایش فشار داخل فضای عضلات: عضلات در یك فضای بسته قرار دارند. در برخی افراد ورزش باعث افزایش فشار كمپارتمانت عضلات ساق و در نتیجه درد می شود.
2- التهاب پرده ضریع یا پریوست: گاه در ورزشكاران التهاب پریوست استخوان ساق باعث ایجاد درد می گردد. گاهی علت بروز التهاب در پریوست تی بیا، انحراف خفیف زوایا در زانو یا مچ پا است و گاهی نیز به علت استفاده از كفش نا مناسب ورزشی می باشد.
3- فتق عضلات از كمپارتمانت های ساق
4- ضعف عضلات قدامی ساق
5- ایمبالانس عضلانی بین عضلات پلانتارفلكسور و دورسی فلكسور مچ پا
6- كوتاهی عضلات خلف ساق و تاندون آشیل

انواع Shin splint
شین اسپیلنت معمولا برحسب گرفتاری عضلات اطراف استخوان تی بیا به دو نوع تقسیم می شود:
1- شین اسپیلنت قدامی خارجی یا آنترولترال Anterolateral shin splint
2- شین اسپلینت خلفی داخلی یا پوسترومدیال Posteromedial shin splint

علائم Shin splint
مهم ترین علائم این آسیب درد است كه در قسمت میانی قدامی ساق پا حس می شود. به طور معمول ناحیه دردناك در ساق پا به طول 15-10 سانتی متر وسعت دارد. در مراحل ابتدایی ضایعه، با شروع تمرین ورزشی درد ساق پا احساس می شود اما بتدریج از میزان آن كاسته شده و در انتهای جلسه تمرین مجددا درد ظاهر می شود. این درد غالبا از نوع مبهم بوده و با مزمن شدن عارضه درد به قدری شدت میآبد كه مانع انجام و ادامه فعالیت ورزشی می گردد. در صورت عدم درمان ضایعه درد به صورت مداوم حتی در زمان استراحت ادامه میآبد. از سایر علائم نیز می توان به تورم خفیف تا متوسط در ناحیه اشاره كرد.

همچنین تندرنس و حساسیت به لمس در ناحیه ساق وجود دارد. از دیگر علامت های شین اسپیلنت كه در بعضی از ورزشكاران ملاحظه می شود وجود یك توده (Lump) و یا شكافی (Gap) كوچك در ناحیه دردناك ساق پا است. چنانچه ورزشكار نسبت به درمان این آسیب اهتمام نورزد، گاه عوارض شدیدتری نظیر Stress Fracture به این عارضه افزوده می شود. بدیهی است كه تشخیص این ضایعه بر اساس تاریخچه كامل بیمار و انجام معاینات فیزیكی تایید می گردد.

درمان Shin splint
درمان شین اسپلینت براساس موارد ذیل تعیین می گردد:
سن ورزشكار، میزان سلامتی ورزشكار، تاریخچه پزشكی ورزشكار، شدت و دوره ضایعه، نوع شین اسپلینت، نظر پزشك متخصص، میزان تمایل ورزشكار برای انتخاب و دریافت روش های مختلف درمانی.بطور متداول برای درمان پزشكی شین اسپلینت از داروهای مسكن و ضد التهابی غیر استروئیدی نظیر ایبوپروفن برای كنترل درد و التهاب استفاده می گردد.

برنامه های درمانی Shin splints
بهترین روش درمانی در مراحل نخست توان بخشی و فیزیوتراپی شین اسپیلنت، دادن استراحت و حذف كلیه فعلیت های ورزشی كه به منطقه درگیر نیرو وارد می كنند.اهداف توان بخشی در درمان شین اسپیلنت شامل موارد زیر است:
كاهش درد و التهاب، بهبود انعطاف پذیری عضلات ساق پا، افزایش قدرت عضلانی ساق، حفظ تناسب قلبی عروقی ریوی ورزشكار، رفع اختلالات بیومكانیكی موجود در اندام تحتانی، بازگشت تدریجی به فعالیت های ورزشی، ارائه راهكارهایی به ورزشكار جهت پیشگیری از بروز مجدد ضایعه دروه توان بخشی در ورزشكاران مبتلا متفاوت بوده و بر حسب شدت و دوره ضایعه بین 3تا12 هفته می تواند به طول بیانجامد. برنامه خشی در ورزشكاران مبتلا به شین اسپیلنت دارای مراحل مختلفی می باشد، فیزیوتراپیست باید توجه داشته-باشد كه برای ارتقاء ورزشكار به مراحل بالاتر توان بخشی، كلیه حركات درمانی و فعالیت های ورزشی هر فاز باید بدون درد و به طور كامل طی گردد.

فاز اول توان بخشی:
در فاز نخست توان بخشی، هدف اصلی كنترل درد و التهاب است. لذا به كلیه ورزشكاران توصیه می شود از كلیه حركات و فعالیت هایی كه موجب بروز درد در ساق پا می گردد خودداری نمایند. بعلاوه در مراحل ابتدایی ضایعه و در مواردی كه ورزشكار از درد شدید رنج می برند استفاده موقتی از عصا برای طبیعی نگه داشته الگوی راه رفتن توصیه می شود.در این عارضه نیز مانند سایر ضایعات بافت نرم طی 48 الی72 ساعت نخست بروز درد در ساق پا می توان از رژیم درمانی (Rest,Ice,Compression,Elevation) RICE بهره برد.
سرما درمانی یا Cold Thrapy یكی از روش های مناسب برای كنترل اعلائم بیمار است كه توصیه می شود هر 3تا4 ساعت یك بار برای ورزشكار مبتلا استفاده می گردد. (حداقل 3 بار در طول روز باید سرمادرمانی انجام شود.) از آنجایی كه عضلات و بافت نرم درگیر در شین اسپیلنت سطحی می باشند بكار بردن یخ به مدت 10 دقیقه در هر نوبت كافی به نظر می رسد از روش های موثر برای دادن استراحت به موضع ساق استفاده از بانداژ است.
یكی دیگر از روش های مناسب برای دادن استراحت به ناحیه ساق استفاده از تكنیك Taping است. تكنیك مزبور به ساپورت محل اتصال عضلات ساق به استخوان تی بیا كمك بسزایی می كند.

استفاده از مدالیته های مختلف فیزیكی نظیر گرماهای سطحی، اولتراسوند، تحریكات الكتركی نظیر جریان HVGC حائز اهمیت زیادی بوده و باعث كنترل علائم و تسریع روند بهبودی ضایعه می شود.شایان ذكر است كه از تكنیك های ماساژ پس از گذشت 3 روز بر روی عضلات كاف و قدام ساق استفاده می گردد. در مراحل ابتدایی استفاده از ماساژ این تكنیك ها بسیار آرام و ملایم روی مناطق دردناك ساق اعمال می شود اما بتدریج با بهبود درد و علائم ورزشكار از تكنیك های عمقی نظیر Deep Friction نیز استفاده می گردد. بدیهی است كه ورزشكار می تواند برخی از تكنیك های ماساژ را به طور صحیح از فیزیوتراپیست خود آموخته و آن ها را در خانه استفاده نماید.
معمولا فشردن نقاط تریگر اصلی در عضله مذبور باعث انتشار درد ساق گشته و این درد گاهی تا قسمت های تحتانی ساق، جلوی پا و انگشتان نیز امتداد میآبد.همچنین به فیزیوتراپیست های توصیه می شود كه عضله تی بیالیس آنتریور را برای یافتن نقاط تریگر مورد ارزیابی دقیق قرار دهند.در این مرحله انجام حركات كششی استاتیك به صورت كاملا ملایم برای عضلات خلف ساق توصیه می شود. انجام كشش ها باید در دامنه بدون درد انجام گیرد.
در مواردی كه ورزشكار مبتلا به اختلالات بیومكانیكی پا مانند صافی كف پا ساق رفع این اختلالات با تجویز ارتزهای مناسب حائز اهمیت زیادی است.
همچنین در این فاز انجام قعالیت هایی مانند شنا و دوچرخه سواری بر روی دوچرخه های ثابت برای حفظ تناسب قلبی عروقی ورزشكاران در مدت استراحت ضروری است. باید توجه داشت كه فعالیت های مزبور موجب بروز درد ساق پای ورزشكار نگردد.

فاز دوم توان بخشی
بتدریج با كاهش علائم درد و بهبود وضعیت بیمار و هنگامی كه فعایت های روزمره ورزشكار بدون درد انجام گرفت، فاز دوم توان بخشی با برنامه های تمرینات قدرتی و انعطاف پذیری ادامه میآبد، در صورت لزوم استفاده از مدالیته های فیزیكی نیز همچنان ادامع پیدا می كند. تمرینات ورزشكار با حركات كششی آغاز می گردد، از آنجایی كه در بسیاری از مبتلایان عضلات گاستروكنمیوس، سولئوس و نیز عضله تی بیالیس آنتریور ممكن است كه دچار كوتاهی و stiffness شده باشد لذا كشش عضلات مذبور اهمیت زیادی در درمان شین اسپیلنت خواهد داشت.
همچنین در این فاز تقویت اندام تحتانی با تاكید بر عضلات ساق انجام می گیرد. این برنامه با انجام حركات Heel Raises و Toe Raisese و Toe Curls در شرایط بدون درد آغاز می گردد. همواره قبل از شروع ورزش های قدرتی، انجام تمرینات كششی و گرم كردن یدن توصیه می گردد.

فاز سوم توان بخشی
در این مرحله شدت تمرین های قدرتی و كششی افزایش میابد. البته استفاده از ماساژ و مدالیته ها یی نظیر سرمادرمانی نیز توصیه می شود. در این فاز تمرینات قدرتی عضلات اندام تحتانی و ساق با استفاده از Resistsnce Band و سایر مقاومت های موجود انجام می گیرد.علاوه بر این راه رفتن روی تردمیل با سرعت كنترل شده و در شرایط بدون درد به مدت كم آغاز و بتدریج طی جلسات بعد بر مدت آن افزوده می گردد. همچنین می توان از دویدن ملایم در استخر برای ورزشكاران مبتلا استفاده نمود. ورزش های كششی نیز همچنان مانند مراحل قبل ادامه میآبد.
با بهبود را رفتن روزشكار روی تردمیل، برنامه های راه رفتن روی پاشنه و نیز وروی پنجه پا(به طول 10 تا 15 متر) به برنامه های توان بخشی افزوده می گردد. همچنین با بهبود بیشتر ورزشكار راه رفتن روی لبه خارجی پا، روی لبه داخلی پا، راه رفتن با متمایل كردن پنجه پا به خارج (مانند چارلی چاپلین) و نیز به داخل توصیه می شود.

فاز چهارم توان بخشی
در فاز چهارم ورزش های قدرتی و كششی بتدریج پیشرفت نموده و بر شدت آن ها افزوده می شود. بدیهی است كه ورزشكار باید در این مرحله هیچ گونه دردی را در ساق پا نداشته باشد.پس از این كه ورزشكار به مدت 2 هفته راه رفتن روی تردمیل را با موفقیت و بدون بروز درد طی نمود، بتدریج Jogging ملایم روی تردمیل برای او آغاز می گردد. در جلسات اولیه Jogging استفاده از تكنیك Taping برای ساپورت ناحیه ساق توصیه می شود. شایان ذكر است كه ورزشكار برای راه رفتن و Jogging باید از كفش مناسب استفاده نماید.

برنامه زیر یكی از روش های پیشنهادی برای پیشرفت بیمار در فعالیت های فانكشنال راه رفتن و Jogging است.

چهار بار تکرارجاگینگ (نرم دوی) 2 دقیقهراه رفتنن4 دقیقهروز 1

-استراحتروز 2

سه بار تکرارجاگینگ (نرم دوی) 3 دقیقهراه رفتنن4 دقیقهروز 3

--استراحتروز 4

چهار بار تکرارجاگینگ (نرم دوی) 4 دقیقهراه رفتنن3 دقیقهروز 5

--استراحتروز 6

چهار بار تکرارجاگینگ (نرم دوی) 6 دقیقهراه رفتنن2 دقیقهروز 7

پیشگیری از Shin splints
بمنظور پیشگیری از بروز شین اسپیلنت موارد ذیل به ورزشكاران توصیه می شود:
داشتن تناسب فیزیكی مناسب، افزایش تدریجی شدت تمرینات، حفظ قدرت و انعطاف كافی در عضلات ساق پا، تغذیه مناسب، مصرف مقادیر كافی آب و مایعات، گرم كردن بدن قبل شروع فعالیت های ورزشی، داشتن دوره های استراحت كافی بین تمرینات ورزشی، استفاده از تكنیك های ماساژ بطور مرتب در ناحیه ساق پا، رفع اختلالات بیومكانیكی اندام تحتانی، اصلاح الگوی حركتی نادرست نظیر راه رفتن، دویدن و پریدن، استفاده از كفش مناسب، استفاده از سطوح مناسب برای انجام-تمرینات، خودداری از افزایش ناگهانی شدت تمرینات ورزشی.

خلاصه ای از نكات برجسته درد ساق پا در ورزشكاران
* ورزش و فعالیت بدنی باعث ارتقاء سطوح جسمانی، ایجاد سلامتی و بهداشت فردی و همچنین موجب دست آوردهای مفید روانی و اجتماعی می گردد. اما خود ورزش نیز در صورتی كه بدرستی اجرا نگردد و یا از وسایل محافظتی استاندارد استفاده نشود، ممكن است باعث ایجاد عوارض مختلفی شود، كه این با اهداف ورزش همخوانی ندارد. درد ساق پا از جمله مشكلات و آسیب های ورزشی است كه در افراد ورزشكار و غیر ورزشكار بعضا بوجود می آید.
* با توجه به مقدمه ذكر شده مبحث امروز ما در مورد یكی از عوارض متعدد ورزش، یعنی «درد ساق پا»، می باشد.
* اگر ورزشكاران و مربیان عزیز از آناتومی یا همان« ساختار بافتی» پا اطلاعاتی داشته باشند، علت و چگونگی ایجاد این درد و همچنین شیوه های برطرف كردن آن آسان تر خواهد شد.
* بخش های مورد بحث در پا، شامل دو استخوان محكم و بلند به نام های درشت نی و نازك نی و نیز یكسری عضلات دیگر در بخش های جلویی،پشتی،كناری پا و همچنین یكسری عروق و نیز اعصاب می باشد.
* هر كدام از بخش های استخوانی، عضلانی، عروقی و یا عصبی یا تعدادی از این عوامل با همدیگر ممكن است محل بروز درد در ساق پا باشند.
* بخاطر داشته باشید كه درد در ساق پا ممكن است بدلیل استفاده بیش از حد این عضو در ورزش و فعالیت بدنی باشد.
* در بین ورزشكاران، دونده ها، بخصوص دونده هایی كه مسافت های طولانی را طی می كنند، درد در ساق پا بیشتر شایع است. علت آن همان استفاده بیش از حد این عضو در این ورزش است.
* افرادی كه دارای تغییرات ظاهری و عوارضی در پاهای خود هستند، اغلب مستعد گرفتار شدن در دام «درد ساق پا» هستند. از جمله ی این عوارض كف پای صاف و كف پای قوس دار هستند.
* از جمله علت های درد ساق پا در ورزشكاران، نداشتن تناسب بدنی است. افرادی كه تازه به ورزش كردن می پردازند و دارای آمادگی بدنی قبلی نیستند، احتمال ایجاد این عارضه در آنها بیشتر است.
* بهتر است بدانیم درد ساق پا اغلب در قسمت جلوی پا ایجاد می شود. البته این درد ممكن است در سایر مناطق نیز توسعه پیدا كند.
* درد ساق پا در ورزشكاران، ممكن است در ابتدای شروع تمرین وجود نداشته باشد، اما با شروع تمرین پس از 10 تا 15 دقیقه، ساق پا شروع به درد كردن می كند.
* یكی دیگر از عوامل اصلی ایجاد درد ساق پا، وجود اضافه وزن در افراد تمرین كننده است.
* تغذیه مناسب در صورتی كه در مورد ورزشكار رعایت نشود، می تواند عارضه مذكور را بوجود آورد.
* درد ساق پا در ورزشكاران، با استراحت از بین می رود، بنابر این ورزشكار ممكن است به فكر درمان این آسیب نیفتد. بهتر است حتما مواردی را كه باعث جلوگیری از این درد می شوند را شناسایی كنید.
* می تواند از مهمترین عوامل ایجاد این عاضه به كفش نامناسب اشاره كرد. در صورتی كه كفش مورد استفاده غیر استاندارد بوده باشد، حداكثر نیروی ایجاد شده كه حاصل برخورد پا با زمین است را مستقیما به ساق پای ورزشكار وارد می كند.
* در صورت بروز درد در طی تمرین های ورزشی، ادامه فعالیت را قطع، و در صورت وجود درد زیاد، از داروهای مسكن درد نظیر ایبوپروفن استفاده نمائید.
* هرگز از انجام تمرین های قدرتی در خلال فعالیت های ورزشی خود مخصوصا در ناحیه ساق پا غافل نشوید. یكی از عوامل ایجاد و بروز این درد، كاهش قدرت عضلات ساق پا است.
* در صورتی كه قرار باشد به پزشك، فیزیوتراپیست یا متخصصین ورزشی مراجعه كنید، تاریخچه ی كامل درد ساق پا را به او ارائه بدهید.
* به شما پیشنهاد می كنیم كه بهترین راه شروع هر روش درمانی، قطع تمرین و حذف كلیه فعالیت های بدنی است.
* كاهش آب بدن، بدلیل تعریق زیاد و عدم استفاده از آب و مواد معدنی در طی ورزش از دیگر عوامل ایجاد عارضه ی درد ساق پا است.
* هیچ گاه تمرین خود را بدون همراه داشتن آب یا مایعات ورزشی دیگر آغاز نكنید. كم آبی بدن بعلت تعریق، بجز كمك به ایجاد درد ساق پا، منشاء سایر عوارض دیگر ورزشی نیست هست.
* بارها دیده شده است ورزشكارانی كه بدون گرم كردن بدن، تمرین را شروع كرده اند، دچار این عارضه ی دردناك گردیده اند. فراموش نكنید كه گرم كردن از اجزاء مهم تمرین های ورزشی است كه باعث جلوگیری از آسیب های ورزشی می شود.
* درد صورت احساس درد در ناحیه ساق پا، فورا تمرین را قطع و روی محل درد یخ بگذارید. یخ عامل جلوگیری از انتشار درد، التهاب و خونریزی های احتمالی در موضع است.
* ریكاوری یا بازگشت به حالت اولیه ، شامل مدت زمان استراحت در بین دو جلسه تمرین است. این دوره استراحت را جدی بگیرید و خوب استراحت كرده و غذا مصرف كنید.
* در صورت بروز عارضه درد ساق پا، می توانید از بانداژ استفاده كنید. باند مربوطه را محكم نبندید. بهتراست از متخصص این امر كمك بگیرید.
* پزشك درمانگر ممكن است از اجسامی استفاده كند كه پای شما را ثابت نگهداد. مثلا ممكن است برای مدتی عصا را به شما تجویز كند. دستورات درمانگر را جدی بگیرید.
* بروز درد در ساق پای ورزشكار ممكن است بدلایل گفته شده نباشد، اختلالات بیومكانیكی هم یكی از عوامل بوجود آورنده این عارضه است.
* یكی دیگر از راه های درمانی و پیشگیرانه در مورد درد ساق پای ورزشكاران، استفاده از ماساژ درمانی است. این تكنیك را می-توانید از متخصصین فیزیوتراپی یاد بگیرید.
* اگر تصمیم به درمان این عارضه دارید، اولین عمل شما باید در راستای كاهش درد محل آسیب باشد.
* آیا می دانستید از عوامل مهم بروز عارضه ی درد ساق پا در ورزشكاران، زمین ها و كف پوش ها و سطح های بازی و تمرینی ناهموار، سخت و غیر استاندارد است؟
* پس از برطرف كردن درد ساق پا، علت یابی كنید كه عامل اصلی درد در ساق شما چه بوده است. در این راستا پزشك معالج و نیز متخصص فیزیوتراپی و ورزشی می توانند شما را بسیار یاری دهند.
* متخصصین ورزشی و فیزیوتراپیست ها می گویند، یكی از عواملی كه ممكن است علت درد ساق پا باشد، اما نادیده گرفته می شود، انعطاف پذیری است. همواره اوقاتی از ورزش خود را به انجام حركات كششی عضلات ساق پای خود اختصاص دهید.
* اصرار ورزیدن به ادامه فعالیت بعد از شروع درد ساق پا، عارضه را بدتر می كند. فورا تمرین را قطع كنید و به فكر درمان باشید.
* مدت زمان مورد نیاز برای درمان كامل عارضه ی درد ساق پا، متناسب با میزان عارضه، علت آن و نیز میزان آمادگی بدنی ورزشكار متفاوت است.
* در طول مدت زمان درمان عجله نكنید. برطرف كردن این عارضه برای هر ورزشكاری با هر سطحی ممكن است حداقل دو هفته و حداكثر چند ماه طول بكشد!
* افزایش ناگهانی شدت تمرین، در صورتی شدت كه تمرین بیش از توان ورزشكار باشد، خود عاملی برای شروع دردهای ساق پای ورزشكاران است.
* تمرین را با گرم كردن مناسب آغاز كرده و شدت تمرین را از آهسته به شدت بیشتر برنامه ریزی كنید. سرد كردن را هم فراموش نكنید.
* سعی كنید برای درمان یا كاهش درد ساق پا، از داروهای استروئیدی استفاده نكنید.
* جالب است بدانید كه، یكی دیگر از دلایل پنهان ایجاد عارضه ی درد ساق پا، تكنیك های نادرست اجرای فنون ورزشی یا همان مكانیك حركت است. مثلا دویدن، پریدن و حتی راه رفتن نادرست نیز عامل ایجاد این عارضه است.
* اگر ورزشكار سطح رقابتی هستید، و قبل از انجام رقابت دچار این عارضه شده اید، مراقب باشید داروهایی را كه استفاده كنید كه در خلال تست دوپینك مثبت اعلام نشود.
* بعد از همه ی درمان های اجرا شده درمورد عارضه ی درد ساق پا، دوره ی فیزوتراپی را باید كامل كرد.
* در دوره فیزیوتراپی، برنامه های بازتوانی برای ورزشكار در نظر گرفته می شود. در این مرحله ورزش های مختصر آغاز می شود.
* در مرحله فیزیوتراپی، ورزشكار به آهستگی قابلیت های از دست رفته را بدست می آورد. این قابلیت ها ممكن است قدرت، انعطاف پذیری، استقامت و غیره باشد.
* به ورزشكاران عزیز توصیه می شود كه، مادامی كه دوره بهبودی و نقاهت شما كامل نشده است، اقدام به شروع تمارین اصلی خود نكنید، چراكه احتمال تكرار عارضه وجود دارد.
* با توجه به اینكه ورزشكاران، قابلیت های خود را با تمرین های فراوان بدست آورده اند، لازم است با وجود چنین عارضه ای، آمادگی قلبی عروقی خود را حفظ كنند. پس لازم است از تمارینی استفاده نمود كه سایر اندام ها تقویت شوند.
* پیشنهاد می شود كه در خلال درمان درد ساق پا، از تمارینی كه وزن بدن را حذف می كنند نظیر شنا و دوچرخه سواری استفاده كنید تا تناسب و آمادگی خود را از دست ندهید.
* در صورت بازگشت به میادین ورزشی، در روزهای ابتدایی تمارین خود را با راه رفتن آرام آغاز كنید، در جلسات تمرینی بعدی به آرامی راه رفتن را با نرم دوی های كم شدت تركیب كنید. تا سلامتی كانل خود را بدست آورید.
* در نهایت توصیه می شود كه، علوم تمرینی را آموخته و رعایت كنید و پیوسته از متخصصین و كارشناسان ورزش كمك بگیرید. در-صورت بروز هر نوع عارضه ای حتما درمان را جدی گرفته و دوره درمان را كامل كنید. «پیشگیری همیشه بهتر از درمان است».


آدرس مطب : اصفهان خیابان شمس آبادی چهارراه قصر ساختمان قصر نور واحد 305
تلفن : 32240068 - 031

نظرات کاربران درباره این مطلب :

برای متن پیام فقط از حروف فارسی استفاده کنید .
این فرم صرفا جهت دریافت نظرات ، پیشنهادات و انتقادات کاربران در مورد مطلب فوق میباشد .
به سوالات پزشکی در این بخش پاسخ داده نمیشود .
از ارسال پیام های تبلیغاتی در این بخش خودداری نمایید .
حداکثر طول مجاز برای متن پیام 500 کاراکتر است .
نام و فامیل :
تلفن :
ایمیل :
متن پیـام :
درد ساق پا 2
دلایل کمردرد ناگهانی
علت گرفتگی عضلات گردن چیست ؟
آیا صداهای گردن طبیعی است
ارتباط بین شانه درد و حمله قلبی
بیماری های اسکلتی عضلانی
چاقی و خطرات آن